[Video & text] Chief Spiritual Officer brings together polarities ~ Dina-Perla

At the end of February, Dina-Perla participated in a wonderful digital roundtable / panel discussion on Chief Spiritual Officers, advocating for spiritual care leadership in all sorts of organizations. Dina-Perla wrote an article (Dutch) and shared the link to the video recording of that conversation (English).

Chief Spiritual Officer brengt polariteiten samen

De Jeugd GGZ zit vol, medewerkers van kantoren snakken naar contact met collega’s en mentale problemen stapelen zich op. COVID-19 heeft erin gehakt en is voor veel mensen nog steeds lastig. Ondanks dat de negatieve stressfactoren duidelijk zichtbaar zijn, lijkt de aandacht voor de geestelijke en spirituele gezondheid bij bedrijven nog achter te blijven. Zolang organisaties – en dan vooral de corporate wereld – lacherig doen over spiritualiteit, blinde hebzucht niet willen overstijgen en missie en visie niet vanuit bezieling willen benaderen, lopen we in mijn ogen als samenleving grote risico’s.

‘Chief Spiritual Officers (CSO): pleiten voor leiderschap in spirituele zorg’ was het centrale thema van de digitale paneldiscussie waar ik aan meedeed. Met andere woorden, zorg dragen voor de geest met integriteit, gratie en veiligheid. We onderzochten hoe we de Chief Spiritual Officer het beste kunnen definiëren, wat de kwalificaties zijn voor een spirituele leiderschapsrol en hoe dit van toepassing is op bijvoorbeeld organisaties en hun structuren. Hoe kunnen bedrijven op een integere wijze zorg dragen voor het geestelijke en spirituele welzijn van medewerkers? Belangrijke sleutelwoorden waren persoonlijke groei, voorbeeldgedrag, verbinden, communicatie en de ander volledig zien.

Eén van de redenen waarom iedere organisatie een Chief Spiritual Officer nodig heeft, is om de link te leggen tussen diverse disciplines, met als meest voor de hand liggende voorbeelden HR, psychologie en spiritualiteit. Zo is er aandacht voor de ontplooiing van het individu, zo stelt Dina-Perla Portnaar. Ook kan de link gelegd worden tussen het individu en de rest van de organisatie. In zekere zin is de scheiding tussen zakelijk en privé op het niveau van de rol soms functioneel, maar in wezen bestaat die scheiding natuurlijk helemaal niet. Dàt is de definitie van de ander echt zien. We nemen alles mee naar ons werk; alle stukken in onszelf. Levensfases, transities en wensen bijvoorbeeld, laten zich niet scheiden van de werkomgeving.

Met gezond verstand en professionaliteit komen we een heel eind. Mensen worden niet voor niets aangenomen en zijn niet voor niets werkzaam in een bepaald werkveld. Met de notie dat werknemers niet slechts resources, kapitaalgoed en productiemiddelen zijn (Human Resources vind ik geen zinnige term), komen we ook al verder. Iedereen is er in de wereld om op eigen wijze bij te dragen. Maar we zouden niet pleiten voor een Chief Spiritual Officer als die rol in de huidige organisatiestructuren al adequaat vervuld zou worden, bijvoorbeeld door de CEO of door andere vertegenwoordigers uit de C-suite. In de paneldiscussie hadden we het bijvoorbeeld over het verschil tussen de Chief Wellness Officer en de CSO, of de Chief Happiness Officer en de CSO.

De Chief Spiritual Officer brengt polariteiten samen, zoals korte en lange termijn, strategie en visie, feminien en masculien, hart en hersenen, rechter en linker hersenhelft, geestelijk en lichamelijk, droom en werkelijkheid, idealisme en realisme, creatie en realisatie, actie en reflectie, verwezenlijking en ontvankelijkheid, overzicht en inzicht en gescheidenheid en eenheid. Met alle innovaties, nieuwe werkvelden en expertises, nieuwe rollen en veranderingen binnen iedere discipline, is de Chief Spiritual Officer nodig om mechanismen te ontsleutelen die geen doel meer dienen. Die humaniteit of zelfs bestaansrecht soms zelfs in de weg staan. Uiteindelijk verbindt de Chief Spiritual Officer IQ en EQ door middel van SQ. Dat is in de huidige tijd hard nodig.